Je liegt.
Ik heb het met mijn eigen ogen gezien.
Midden in het strijdgewoel, bloed en hersenen tot aan de knieën.
Daar kleedde Gannicus
zich helemaal uit
en riep de Romeinen toe om voor hem te knielen
en een gouden eerbetoon te ontvangen.
Ik had die dag veel gedronken
en had niet verwacht dat Spartacus Scrofa zou aanvallen.
Die Romein ook niet.
Spartacus is als een god die met zijn zwaard de hemel splijt.
Hij is ongeëvenaard.
Rome siddert voor zijn naam.
Zijn toorn brengt de ondergang van de Republiek.
Op Spartacus.
Is er meer wijn?
Mijn vrienden hebben dorst.
Je vrouw brengt geschenken.
Geschenken, ja.
Niet voor jou.
Eruit.
Het is mijn tent, verdomme.
Eruit.
We vinden wel een andere.
Hopelijk net zo goed bevoorraad.
Spartacus zoekt je.
Laat hem nog maar even zoeken.
Beeld ik het me in
of reiken we tot ongekende hoogten na een slag?
Dat doen alle mannen.
Heb je me geroepen?
Dat had niet gehoeven
als je eerder verslag had uitgebracht met Crixus en Agron.
Ik had het druk met andere zaken.
Vrouwen en alcohol.
Is er iets belangrijkers?
Je kunt me niet dagenlang laten wachten op je verslag.
We hebben gevochten. We hebben gewonnen.
Wat wilde je nog meer horen?
Je hebt je waarde bewezen tegenover de Romeinen.
Maar ik zie je graag als meer dan slechts een zwaard.
Neem je plaats in als leider naast Crixus en mij.
Ik steun je doel, ter ere van Oenomaus.
Misschien ga ik er ooit ook nog in geloven.
Maar ik ben geen leider en dat wil ik ook niet worden.
Velen zien je al als leider.
Nog meer zouden je volgen in de strijd.
Voor me sterven?
Voor het doel.
Ik wil me niet voordoen als beter dan anderen.
Zo begint men jou wel te zien.
Dat wil ik niet.
Toch is het zo.
Ze praten over je als een god
en zullen niet blij zijn als je sterfelijk blijkt te zijn.
De Romeinen verslaan is mijn enige zorg.
En hoe definieer je dat?
Als Cossinius en Furius er niet meer zijn?
Je weet dat dat niet het einde is.
Rome zal mannen blijven sturen.
Die zullen ook vallen.
En als we de machtige Republiek hebben verwoest?
Op wie richt je dan je toorn?
De mannen die je hiertoe hebben aangezet,
die je je vrouw hebben afgenomen,
leven niet meer. Hun vrouwen ook niet.
Oud nieuws over Lucretia en Ilithyia's val.
Duizend levens zijn niet gelijk aan dat van Sura.
Ik had ooit een vrouw lief,
toen ik Batiatus' slaaf was.
Leeft ze nog?
Dat zou ik maar wat graag willen.
Dat lot overkomt mannen zoals wij vaak.
Ik kreeg mijn wraak, net als jij,
maar het was niet genoeg.
Tot Oenomaus verraad vergaf.
Oenomaus?
Ik hield van zijn vrouw.
Zelfs toen ik mijn vrijheid kreeg,
bleef ik geboeid door wat ik mijn dierbaren had aangedaan.
Voor hij stierf,
brak Oenomaus mijn ketenen.
Ik heb niemand meer
voor zulke verzachtende woorden.
In dat geval moet een man ze tegen zichzelf zeggen.
Woorden waren ook niet voldoende.
Zoek je ze in de stem van duizenden die om bloed schreeuwen?
Ik kon mijn vrouw niet redden.
Noch Mira, noch veel andere dierbaren die jij niet hebt gekend.
Maar ik kan wel vechten voor de dag
waarop geen onschuldige levens zo makkelijk worden genegeerd.
Een dag waarop de Romeinen en hun wreedheid herinnering zijn.
Ik hoop dat die dag je vrede brengt, broeder.
Laten we wijn en vrouwen delen
en zulke zware gedachten van ons afzetten.
Ik waardeer het aanbod.
Dan drink en neuk ik in jouw naam.
Ik vecht als dat me wordt gevraagd,
tot de trappen van de Romeinse Senaat,
als je dwaasheid ons daarheen leidt.
Vertaald door: Maaike van der Heijden
Dutch
Op bevel van de Aedile.
-Wist je dit? -Rot op.
Het is ook nieuws voor mij.
Deze zijn vast voldoende.
Inderdaad.
Maar we moeten je nog meer vragen.
Dat dacht ik al.
Tweehonderd denarii per persoon
en jullie kunnen blijven tot de zon opgaat.
We zoeken geen onderdak.
Wat denken jullie wel niet van me,
dat ik vijanden van Rome nog meer hulp zou bieden?
Jij geeft niets om de Republiek.
Dat was duidelijk toen de wijn nog rijkelijk vloeide.
Woorden van een dronken dwaas.
Jaloers op privilege en weelde.
We hebben veel Romeins geld.
Wat kan je tot bedaren brengen?
Vijfduizend denarii brengt me ver van deze stad
en de oevers van de verdomde Republiek.
Een koopje.
Noem me dan geen Romein meer.
Hij heeft genoeg tijd gehad. Wat is er met hem gebeurd?
Daar komen we maar op één manier achter.
Het moet gebeuren.
De maan staat bijna op het hoogste punt.
Maar de poort is nog steeds dicht.
Die gaat wel open. Dat hoop ik.
Vertaald door: Maaike van der Heijden
Dutch
Maar jij ligt niet in bed.
Ben ik onzichtbaar geworden?
Ik ben vroeg opgestaan voor Attius.
Als beloning voor zijn inspanningen.
Word je geschaduwd?
Het meisje volgt me als een verdwaalde hond
sinds ik haar meester heb gedood.
SPARTACUS WAR OF THE DAMNED AFLEVERING 303 - NIEUWE SCENE
We hebben de villa twee keer doorzocht, maar niets gevonden.
Ook niets in het horreum.
Laat Heracleo terugkeren naar zee.
Niet zo snel.
Ik ben het eens met Agron.
Ik mag die Ciliciaan niet.
Maar hij heeft wat wij niet hebben.
Schepen.
Schepen die graan en voorraden vervoeren
nu de wegen zijn geblokkeerd door Crassus.
Hoe onderhandelen we met hem als we niet hebben wat hij wil?
Heb je Nemetes al gesproken?
Hij heeft het zegel niet gezien.
De hele stad is van boven tot onder doorzocht.
Verspilde moeite.
Niemand hier kan raden waar het verborgen ligt.
Dan vraag ik het een orakel
van een hogere stand.
SPARTACUS WAR OF THE DAMNED AFLEVERlNG 303 - VERLENGDE SCENE
Spartacus is niet blij met het einde van de festiviteiten.
Ik was niet de schuldige.
De Ciliciaan ging te ver, maar jouw reactie was...
Was zoals hij hoorde te zijn.
Jupiter zelf zou trillen als hij je zou aanraken.
Vecht je voor mij tegen een god?
Ik zou iedereen slachten
die je uit mijn armen zou proberen te rukken.
Vergeet Jupiter en de Ciliciaan.
Die mogen mijn geliefde geen zorgen baren.
Vertaald door: Maaike van der Heijden
Dutch
In jou ook?
Ik zag je geld afnemen van diegenen die binnen je muren toevlucht zochten.
Zeg dat nog eens
en ik ontneem je iets wat veel kostbaarder is.
Je begrijpt me verkeerd.
Ik denk daarbij alleen aan mezelf.
Een stad als deze biedt veel kansen voor wie ze durft te grijpen.
Laten we de training even vergeten en hierover praten in...
Een meer gastvrije omgeving.
-We moeten ze tegenhouden. -Imperator.
Mijn woord en mijn wil.
Begrijp je wat dat betekent?
Ja, vader.
O ja?
Het eerste gevecht onder mijn bevel
gaat de geschiedenis in als een zege voor Spartacus.
-Vader... -Hij mocht niet worden aangevallen
tot ik er zou zijn met versterkingen.
Was het bevel niet duidelijk?
Jawel.
Maar ik greep de kans toen Spartacus de stad verliet.
Het leek me erger als ik dat niet had gedaan.
Zo'n besluit had ik misschien ook genomen
toen ik nog een jongen was.
Sorry voor mijn ongehoorzaamheid, vader.
Ik snap het. Je bent jong.
Dat je mannen zich terugtrokken, zit me echter dwars.
Ik gaf het bevel om te blijven vechten.
Toch vluchtten ze.
Ze vreesden de vijand meer dan hun bevelhebbers.
Daar moeten we iets aan doen.
Hoe moet ik ze straffen?
Het moet een waarschuwing zijn
dat Spartacus niets is tegenover de toorn van het huis van Crassus.
Vertaald door: Maaike van der Heijden
Dutch
Verwijder het bloed en zout ze,
zodat ze niet verrotten.
Ze kunnen nog van pas komen.
Agron.
Ik moet je spreken.
Ik heb geen tijd en zin.
Misschien heeft Castus het minder druk.
Vertaald door: Maaike van der Heijden
Dutch
Sorry.
Ik wilde je niet bang maken.
Beeldschoon.
Bijna net zo mooi als mijn eigen geliefde vrouw.
Het is net een droom om zo te herrijzen.
Kom. Crassus wacht op je.
Vertaald door: Maaike van der Heijden
Dutch
We moeten het opnieuw proberen.
Niet stil in het geheim,
maar met donder die de hemel doet trillen.
Moet iedereen de muur bestormen?
Ook vrouwen en kinderen, zodat hij wordt vernietigd.
We kunnen niet nog een aanval riskeren.
Crassus heeft van een meute wolven een kudde schapen gemaakt.
Zo'n dwaze actie leidt naar het slachthuis.
Ik wil hier slechts weg.
Spartacus.
Crassus' leger nadert door de bergpas.
Breng iedereen die niet kan vechten, in veiligheid.
Geef de rest wapens.
Ik had niet gedacht je ooit nog te zullen zien.
Ik jou ook niet.
De goden bespotten ons allebei.
Ik heb gehoord hoe dapper je was in de stad.
Je hebt twee van mijn mensen gered.
Ik had geen keuze.
Daar raak ik aan gewend.
Je leeft nog.
Maar niet lang meer als je niet eet.
Een ander verdient het meer.
Zoek je medelijden?
Ik zoek niets.
Ik ben slechts as.
De resten van de vlam van mijn hart, gekoeld door de brenger van regen,
die de dood naar mijn stad bracht en me het leven afnam dat ik kende.
Gesmoord door Crassus,
die me wegstuurde in ketenen om een wilde te behagen.
Je hebt pijn en verlies gekend.
Dat ongeluk wordt door velen van ons gedeeld.
Hoe laat je het achter je?
Dat heb ik mezelf al vaak afgevraagd.
Leven.
En een antwoord zoeken.
Vertaald door: Maaike van der Heijden
Dutch
Je let niet op.
Tegenover een Romein wordt dat je dood.
Nasir.
Het is wel duidelijk.
Ga eten en denk na over de les.
Kom, wij gaan ook eten.
Ik heb geen trek.
Ook niet in voedzame woorden?
Het is helaas onfortuinlijk nieuws.
Dat vind jij.
Geeft het geen goed gevoel om te weten dat de man tussen jou en je geliefde
voor eeuwig is verdwenen?
Ik was het vaak oneens met Agron,
maar ik ben wel begaan met zijn lot.
Of het leed dat een onschuldige werd aangedaan.
Jij wilt van smart profiteren.
Ik wil slechts troost bieden.
Je zoekt wat je altijd al hebt gezocht.
Daarom leeft Agron niet meer.
Hij leeft niet meer, omdat hij een keuze had gemaakt.
Hij leeft niet meer omwille van mij.
Hij was nooit met Crixus meegegaan als ik niet zo naar je had gekeken.
Het is slechts een fout zolang we leven.
De goden negeren het lijden van rechtschapen mensen.
Ik vrees een sluw plan
met een bitter einde.
Crassus riskeert geen verraad ten koste van zijn dierbaren.
Dat dachten we ook van Glaber en zijn vrouw.
We hebben nieuws.
Honderden mensen worden uitgewisseld
onder toezicht van Romeinse soldaten.
Let goed op elk teken van verraad.
Dood Caesar en de jongen als eerste, mocht het nodig blijken.
Vertaald door: Maaike van der Heijden
Dutch
Het is zover.
Ik wil je armen niet verlaten.
En ik wil niet dat je gaat.
Maar je moet mee met de anderen.
Ga met me mee.
Je weet dat ik moet blijven.
Zodat jij de bergen kunt bereiken om erachter vrij van de Republiek te leven.
Er is geen leven zonder jou.
Je zei ooit tegen me dat de goden me hadden gestuurd om je te redden.
En je had het mis.
Jij bent degene die werd gestuurd.
En ik moest worden gered.
Ik zie je na de strijd,
als ik nog leef.
En als dat niet zo is?
Dan wacht ik op je op de oevers van het hiernamaals.
Oenomaus en Melitta houden me gezelschap
tot ons weerzien.
Mogen de goden je beschermen.
En ervoor zorgen dat Crassus en zijn legioenen worden verslagen.
Hij lijkt in vrede te rusten, of niet?
Ja, Dominus.
Het is een vals beeld van de jongen die ik kende.
Een eeuwige frons
en gekweld aangezicht.
Een weerspiegeling van zijn vader,
die al even ernstig is.
Zo was hij niet altijd, of wel?
Nee, Dominus. Zo was hij niet altijd.
De jaren maken een man ongevoelig voor de simpele vreugde van het leven.
Tot er slechts een wezen over is van steen,
koud en meedogenloos.
Ik had graag gezien dat onze reis anders was verlopen.
Vertel me nog eens over zijn dood.
Overal stonden slaven,
die boos waren dat de zoon van Crassus was bevrijd.
Eén kwam uit de menigte met een mes in zijn hand
terwijl Caesar Tiberius wegvoerde.
Wie was de slaaf die hem van het leven beroofde?
Een oude man.
Met littekens van zijn meester in zijn vlees.
Was hij maar aan zijn einde gekomen,
dan zou Tiberius nog leven.
Vertaald door: Maaike van der Heijden
Dutch